Pedagogika M. Montessorii

 

Czym jest pedagogika Marii Montessori? 

Maria Montessori jest autorką koncepcji pedagogicznej, gdzie wychowanie jest rozumiane jako wspieranie i stałe podążanie za dzieckiem. Celem jest samodzielność dziecka, jego odpowiedzialność za siebie i za świat. Zadaniem wychowawcy jest pomoc dziecku w samodzielnym osiągnięciu celu. W naszej placówce aktywność pracy dzieci łączy się z ciszą i skupieniem. Dzieci mają czas na samodzielne odkrycia. To miejsce, gdzie dzieciństwo jest czasem spokojnego wzrastania.

Przygotowane otoczenie w Pedagogice Montessori to miejsce, gdzie wszystko jest w zasięgu ręki dziecka i nie zagraża jego bezpieczeństwu. Regały i półki są ustawione w taki sposób, aby dzieci mogły swobodnie do nich sięgnąć. Nauka opiera się na specjalnie opracowanych pomocach edukacyjno-rozwojowych, uporządkowanych tematycznie. Dziecko samo wybiera, z czym chce w danej chwili pracować i ile czasu temu poświęci. Nauczyciel nie poucza i nie przeszkadza. Obserwuje dziecko i stara się podążać za nim.

Nauczyciel w pedagogice Montessori ma szczególną rolę. Jest pomocnikiem i doradcą, ale nie przejmuje aktywności. Pomaga, gdy jest o to poproszony, ale nie wyręcza. Daje dziecku możliwość doświadczania. Nie krytykuje, nie poprawia - pokazuje. Nie musi chwalić, ale pokazuje, że akceptuje poczynania dziecka. Nauczyciel wprowadza reguły funkcjonowania grupy i pilnuje, by były one przestrzegane. Ważne jest jego zachowanie, bo dzieci będą go naśladować. Gdy wychowawca mówi cicho i dzieciom łatwiej się wyciszyć.

Ważnym elementem w pracy nauczyciela Montessori jest cisza, która przejawia się spokojem, dbałością o porządek, uważnością w działaniu, umiejętnością słuchania i taką organizacją pracy, która umożliwia dzieciom przeżycie polaryzacji uwagi - długotrwałej koncentracji nad zadaniem.

 

Główne zasady Pedagogiki Montessori

Zasady wyróżniające pedagogikę Montessori to m.in. zasada wolnego wyboru pracy. W warunkach „przygotowanego otoczenia" dziecko może wybrać:

  • przedmiot - materiał rozwojowy, dydaktyczny
  • miejsce (ma swobodę poruszania się)
  • tempo i czas uczenia się - działania (ma swobodę dysponowania czasem)
  • formę aktywności: indywidualną, partnerską czy grupową

 

Wolność działań każdego dziecka ograniczona jest wolnością innych dzieci. Uczy się ono dostrzegania tego, że nie jest samo. Nie może rozpraszać kolegów, biegając lub hałasując. Do takiej pracy przygotowują ćwiczenia ciszy, ułatwiające koncentrację.

Każde dziecko jest inne i rozwija się w swoim indywidualnym rytmie. Dlatego w naszym żłobku dzieci pracują według własnego tempa i możliwości, podejmując zadania, do których są już gotowe. Zdobywają wiedzę i praktyczne umiejętności przez własną aktywność, przy współpracy z nauczycielami. Nauka opiera się na konkretnych doświadczeniach dziecka.
Dziecko, które ma możliwość dorastania wśród ludzi respektujących jego prawa rozwojowe, rozumiejących i szanujących jego samodzielność, osiąga wewnętrzną równowagę, jest spokojne, opanowane, wrażliwe na ład i porządek. Potrafi samodzielnie działać, ma poczucie własnej wartości.